In 1823 studeerde William Webb Ellis aan de Public School in het plaatsje Rugby, gelegen in het Engelse graafschap Warwickshire. Tijdens een balspel pakte hij in zijn enthousiasme de bal op en rende er mee naar het doel van zijn tegenstander en drukte de bal op de grond achter de goal. Vaste spelregels bestonden er aanvankelijk niet. Daarmee sloeg hij de regels van het voetbal zoals die in die tijd bestonden, in de wind. En zo ontstond er een nieuw balspel: rugby.
Rugby is een spel dat gespeeld wordt door twee teams van 15 spelers met een eivormige bal buiten op een grasveld vanaf september tot en met mei. De speelduur van een seniorenwedstrijd bedraagt 2 maal 40 minuten. Na de eerste 40 minuten wisselen de teams van speelhelft. Het doel van het spel is om als team zoveel mogelijk punten te halen.

Punten kunnen behaald worden door:

• de bal bij de tegenpartij in het ingoalgebied op de grond te drukken (try = 5 punten).
• de bal over de lat tussen de twee doelpalen door te schieten. Dit kan op twee manieren:
  o als een dropkick (de bal stuit eerst op de grond voordat je ertegen schopt)
  o als een place-kick (de bal wordt eerst op de grond "neergezet" en vandaar geschopt)

Een place-kick kan in verschillende situaties voorkomen:

• In het open spel als dropkick (dropgoal = 3 punten)
• Als strafschop na een overtreding zowel als dropkick als als placekick (penaltykick = 3 punten)
• Als bonus na een try zowel als dropkick als als placekick (conversion = 2 punten)

Veelal zal een speler proberen met de bal in de handen zoveel mogelijk terrein te winnen door vooruit te lopen tot het moment dat hij getackeld of tegengehouden wordt. Op dat moment zal hij proberen de bal schuin achterwaarts af te spelen naar een medespeler die vervolgens terrein probeert te winnen door naar voor te lopen. Op deze manier wordt geprobeerd de try-line van de tegenstander te bereiken. De tegenpartij zal dit door tackelen, tegenhouden en de bal afpakken proberen te voorkomen. Alleen de speler met de bal mag getackeld of tegengehouden worden. Tackelen of tegenhouden mag alleen met de armen en handen gebeuren. Naar elkaar schoppen is ten strengste verboden. Andere spelers mogen elkaar niet hinderen. Bij een fout of het niet meer bespeelbaar zijn van de bal, wordt het spel hervat met een scrum. Bij een overtreding wordt het spel hervat met een vrije schop (penalty-kick).
Als de bal in de buurt van de eigen try-line pas bemachtigd kan worden zal vaak, om terrein te winnen, de bal naar voren geschopt worden. Het doel hiervan is terrein terug te winnen. Dit kan door achter de bal aan te hollen en hem weer te pakken zien te krijgen, of te zorgen dat de bal zover mogelijk van de eigen tryline over de zijlijn uit te gaat. Het spel wordt op de plaats waar de bal uitging hervat met een waarbij de tegenpartij in mag gooien. Alle spelers hebben in het veld specifieke functies. Bepaalde functies spelen een belangrijke rol bij de scrum en de line-out.

De scrum

Bij een lichte overtreding, het voorwaarts gooien van de bal of het niet meer bespeelbaar zijn van de bal wordt het spel hervat met een scrum. Een bal is niet meer bespeelbaar als er veel spelers van beide partijen bovenop liggen. Een speler van het team dat niet in overtreding is mag de bal precies midden tussen de twee eerste rijen van de scrum ingooien. Acht (zware) spelers van elk team gaan dan proberen elkaar over de bal heen te drukken, zodat deze er aan de achterkant uitkomt. Tevens gebruiken ze hun voeten om de bal naar achter te verplaatsen. Daar staat ondertussen de speler die de bal ingooide. Zodra de bal uit de scrum is pakt hij de bal op en speelt hem door naar de rest van het team die daarna weer proberen zover mogelijk op het terrein van de tegenpartij te komen. Ook wordt wel geprobeerd, met name als een team veel sterker is in de scrum, om de bal onder de scrum te houden. Terwijl wordt dan de tegenstander naar achter gedrukt en zo wordt ook weer terrein gewonnen.

De line-out

Daar waar de bal over de zijlijn gaat mag een speler van de ploeg die de bal niet over de zijlijn plaatste de bal ingooien. De line-out wordt haaks op de zijlijn geformeerd op minimaal 5 meter vanaf de zijlijn. Beide rijen staan minimaal 1 meter van elkaar af. De ingooiende speler staat buiten het veld en gooit de bal precies in het midden boven de twee rijen van minimaal 2 of maximaal 8 spelers van elk team. Zij springen naar de bal en proberen die te bemachtigen. Vaak is er een aangewezen springer die extra ondersteund wordt bij het springen door de ernaast staande spelers. De rest van het team, op één na, moeten allen op tien meter (over de volle breedte van het veld) vanaf de line-out blijven totdat de bal uit de line-out wordt gespeeld. Die ene speler die vlak bij de lineout staat zal meestal de bal van de springer ontvangen en hem doorspelen naar zijn medespelers verderop in het veld.

De gedragsregels

Het Bestuur van de Nederlandse Rugby Bond weet dat veel verenigingen aandacht besteden aan de gedragsregels, die wij onlangs met elkaar afspraken. Dat is mooi, maar mogelijk niet genoeg! Het bestuur verzoekt U om alle aandacht te besteden aan verbetering van de situatie voor het geval dit bij uw vereniging van toepassing is. Wij kennen voorbeelden van verenigingen waar de genoemde gedragsregels centraal staan in de communicatie en waar dit heeft geleid tot een beter gedrag langs de velden, alsmede in de clubhuizen.

Het bestuur van de RCO Harlequins waardeert dit initiatief zeer en zal hier nog extra aandacht aan besteden in de reguliere communicatie met onze leden, tijdens wedstrijden en als thema tijdens onze Algemene Leden Vergadering.

Klik hier voor de gedragsregels van de Nederlandse Rugby Bond versie 2009.